افسانه پرسیدن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ پُ دَ] (مص مرکب) افسانه خواستن. طلب کردن افسانه را :
زند چون تکیه بر بالین ز من افسانه می پرسد
به این تقریب احوال دل دیوانه می پرسد.
شفائی اصفهانی (از ارمغان آصفی).