افسانه گشادن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ گُ دَ] (مص مرکب) افسانه گفتن. افسانه خواندن. حکایت آغاز کردن :
ای دل افسانهء دلبر بگشا
قفل گنجینهء گوهر بگشا.
طالب آملی (از ارمغان آصفی).
و رجوع به افسانه شود.