افسرخدا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سَ خُ] (ص مرکب) خداوند تاج و پادشاه. (آنندراج). خدای افسر. صاحب افسر. صاحب تاج :
افسرخدای خسرو، کشورگشای رستم
ملکت طراز عادل، ملت فروز داور.خاقانی.