افسوس خوردن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ خوَرْ / خُرْ دَ](مص مرکب) حسرت خوردن. شکایت کردن. (ناظم الاطباء) :
نی همین دانا ز اوضاع جهان افسوس خورد
هرکه شد بر خوان هستی میهمان افسوس خورد.
اثر شیرازی (از ارمغان آصفی).
|| بازی کردن. خود را سرگرم کردن. || تمسخر کردن. دست انداختن. حقیر شمردن. (ناظم الاطباء).