افسون آموختن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (مص مرکب)سحر و عزیمت آموختن. مکر و حیله فراگرفتن. (از ارمغان آصفی از بهار عجم) :
نمیدانم بهار آموخت طفلان را چه افسونی
که در هر خانه می بینیم زنجیری و مجنونی.
مظهر دهلوی (از ارمغان آصفی).