افسون داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (مص مرکب)جادو داشتن. || در بیت زیر بمعنی معجزه داشتن باشد :
آنکه در دین مسیحا شود از هیبت او
نبرد جان اگر افسون مسیحا دارد.
ظهیر فاریابی (از ارمغان آصفی).