افسون کردن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کَ دَ] (مص مرکب)حیله و تزویر نمودن. (از ناظم الاطباء). حیله کردن. مکر کردن. || سحر کردن. جادو کردن. (فرهنگ فارسی معین) :
گر شوق رهت نکردش افسون
آمد ز چه خط ز نقطه بیرون.
واله هروی (ازآنندراج).