افشردگی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شُ دَ / دِ] (حامص) حاصل عمل افشردن. انضغاط. فشردگی. (ناظم الاطباء). کیفیت و حالت افشرده. درهم فشرده شدن. (فرهنگ فارسی معین) :
زمین را چنان در هم افشرد سخت
کز افشردگی کوه شد لخت لخت.نظامی.
و رجوع به افشردن شود.