افکانه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ] (ص، اِ) همان آفگانه یعنی بچهء نارسیده که از شکم انسان و حیوان دیگر بیفتد. افگانه. رجوع به آفگانه و افگانه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر