افکل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کَ] (اِخ) پدر بطنی است که آنها را افاکل خوانند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || نام اسب تزال بن عمرو مرادی است. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر