«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ / نِ فَ / فِ کَ دَ](مص مرکب) بچهء ناتمام سقط کردن. بچه را پیش از موعد طبیعی انداختن : مادر روزی ار افگانه فکند غم مبر انده افگانه مخور.خاقانی.