«لغت نامه دهخدا»
[اَ رِ] (اِ) قسمی از سماروغ و قارچ که در جای نمناک و متعفن مانند زیر خمرهء شراب و جایی که پهن و سرگین ریخته باشند روید. (ناظم الاطباء) (از انجمن آرا) (آنندراج) (از برهان). گیاهی است که آنرا به تازی کما خوانند. (از تحفهء حکیم مؤمن) (از فرهنگ سروری). سماروغ. (از فرهنگ فارسی معین). و رجوع به سماروغ شود.