«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ کِباء. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جِ کباء، به معنی خاکروبهء خانه ها. (آنندراج). جِ کِبا و کِبّی (اقرب الموارد). رجوع به کباء و کبا و کبی شود.