التماء

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) برای خود گزیدن چیزی را که در کاسه بود. (منتهی الارب). || برگشتن گونهء آدمی. (منتهی الارب). گونهء روی بگشتن. (تاج المصادر بیهقی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر