الفقر فخری

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فَ رُ فَ] (ع جملهء اسمیه)اقتباس است از حدیث نبوی: الفقر فخری و به افتخر. یعنی فقر فخر من است و بدان افتخار میکنم. بدین حدیث صوفیه در کتب خود استناد کرده اند و در سفینه البحار (چ نجف ج 2 ص378) جزو احادیث نبوی ذکر شده و مؤلف اللؤلؤالمرصوع (ص 55) از ابن تیمیه آنرا از موضوعات می شمارد. مولانا گوید :
فقر فخری نز گزاف است و مجاز
صدهزاران عز پنهان است و ناز.
(از احادیث مثنوی تألیف فروزانفر ص23).