الفنج کردن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فَ کَ دَ] (مص مرکب)اندوختن و گرد آوردن. جمع کردن. رجوع به الفنج و الفنجیدن و الفاختن شود :
الفنج کن اکنون که مایه داری
از منت نصیحت برایگانست.ناصرخسرو.