الفی

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) سیف الدین قلاون سلطان مصر. منکو تیمور با وی محاربه کرد. رجوع به حبیب السیر چاپ سنگی تهران جزء اول از ج3 ص38 و همین کتاب چ خیام ج 3 ص109 شود(1).
(1) - در همین چاپ از حبیب السیر، الفی بغلط الغی چاپ شده ولی در فهرست آن درست آمده است.