«لغت نامه دهخدا»
[اَ کُلْ لُ اَ ظَ مُ مِ نَلْ جُ] (ع جملهء اسمیه) از جملات متداول در منطق، یعنی کل از جزء بزرگتر است. رجوع به کُلّ شود.