«لغت نامه دهخدا»
[اَ کَ مُ یَ جُرْ رُلْ کَ] (ع جملهء اسمیه) از جملات متداول است، یعنی سخن، سخن را میکشاند. متکلم آنگاه که از سخنی بیاد سخن دیگر افتد و بگفتن آن پردازد، این جمله را یاد کند.