الکل مانتولیک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کُ تُ] (ترکیب وصفی)(1) مانتول(2). کامفردومانت(3). یکی از اجزاء تشکیل دهندهء اسانس مانت است که بصورت تبلورات منشوری شکل شش سطحی بیرنگ و درخشان است. بو و مزهء نعناع را دارد ولی بو و مزهء آن از نعناع شدیدتر است، در 42 تا 44 درجه ذوب میشود. و در 217 درجه میجوشد. در آب بسیار کم حل میگردد و در الکل و اسید استیک بسیار محلول است، در چهار قسمت روغنهای چرب یا روغن وازلین حل میشود. مانتول با فنلها و کلرال ناسازگار است و با آنها بصورت مخلوط مایع یا خمیری درمی آید. (از کارآموزی داروسازی جنیدی ص157).
(1) - Alcool mentholique.
(2) - Menthol.
(3) - Camphre de menthe.