الله اکبر زدن

«لغت نامه دهخدا»

[اَلْ لا هُ اَ بَ زَ دَ] (مص مرکب) الله اکبر گفتن. تکبیر. رجوع به الله اکبر شود : چو دریای اخضر الله اکبر زدند. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1272 ص410). بر پشت اسبان نشستند و الله اکبر زدند. (ترجمهء تاریخ یمینی ایضاً ص426).