الماس خجالت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سِ خَ لَ] (ترکیب اضافی) کنایه از عرق خجالت و شرمندگی. (از بهار عجم) (آنندراج). و رجوع به مجموعهء مترادفات ص134 شود :
بیستون معدن الماس خجالت گردید
شبنم گل نتراشید دم تیشهء ما.
اسیر (از بهار عجم).