«لغت نامه دهخدا»
[اَ لِفْ لامْ میمْ را] (اِخ) یعنی انا الله اعلم و اری؛ منم خدای میدانم و می بینم. (ترجمان علامه تهذیب عادل). معنای آن: انا المحیی الممیت الرزاق. (ناظم الاطباء). از فواتح سور و حروف مقطعهء قرآن کریم است و سورهء رعد بدان آغاز میشود. رجوع به کشف الاسرار ج 5 ص154 و 156 و مادهء «الم» و «فواتح سور» شود.