امانت فروشی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ فُ] (حامص مرکب)فروختن اجناس که به امانت سپرده اند. عمل امانت فروش. || (اِ مرکب) فروشگاهی که اجناس مختلف از اثاث خانه و جز آن را که به امانت سپرده اند یا خود خریده است می فروشد. سمساری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر