امانت کار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ] (ص مرکب) عامل و گماشته از جانب دیگری. (ناظم الاطباء). آنکه شغل او نگاه داشتن امانت است. (فرهنگ فارسی معین). || امین. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین). رجوع به امانت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر