ام جمیل

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مِ جَ] (اِخ) زنی صحابی از طایفهء ابوهریره و در وفا ضرب المثل بوده و «اوفی من ام جمیل» از امثال سائر است. گویند قومی می خواستند ضراربن خطاب را بکشند. ضرار به این زن پناه آورد و او با اهتمام تمام از وی دفاع کرد و از کشته شدن او را رهایی بخشید. و رجوع به جمهره الامثال و مجمع الامثال و تذکره الخواتین ص35 و خیرات حسان ج1 ص40 و المرصع و ریحانه الادب ج6 ص213 شود.