امید بریده

«لغت نامه دهخدا»

[اُ دِ بُ دَ/دِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) امید بنومیدی رسیده. (از آنندراج) :
نومیدی وصال تو حسرت گذار بود
صد جا گره زدیم امید بریده را.
طالب آملی (از آنندراج).