انارگیرا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ) کوکنار و غورهء خشخاش. (از برهان قاطع) (از برهان جامع) (ناظم الاطباء) (هفت قلزم) (از فرهنگ شعوری ج 1 ورق 98 ب). غورهء کوکنار، چه گیراسرفه است و چون او برای سرفه نافع است بدین نام خواندند. (از فرهنگ رشیدی) :
ندارم باده چون کوکنار جویم
انارگیرا بجای گل ببویم.
میرنظمی (از فرهنگ شعوری ورق 98 ب).