«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) پیاپی آمدن، یقال: فلان انتاب القوم؛ ای اتاهم مره بعد اخری. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). نوبتی بعد از نوبتی دیگر آمدن: انتابهم؛ اتاهم مره بعد اخری و وصلت نوبته الیهم. (از اقرب الموارد). بنوبت آمدن. (تاج المصادر بیهقی). پیاپی آمدن. (آنندراج). || کسی را کاری رسیدن. (تاج المصادر بیهقی) (از مصادر زوزنی) (از اقرب الموارد). بلا و سختی رسیدن و درآمدن. (آنندراج). || قصد کردن. (از اقرب الموارد) (مصادر زوزنی) (تاج المصادر بیهقی).