«لغت نامه دهخدا»
[اَ جُ مِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آفتاب عالمتاب. (برهان قاطع) (انجمن آرا) (هفت قلزم) (آنندراج)(1). (1) - و آنرا فارسیان ستارهء روز گویند و آن بهتر است زیرا که انجم عربی است و ستارهء روز فارسی است. حکیم ازرقی گفته: ای مبارک تر از ستارهء روز صدر را آفتاب صدرافروز. (آنندراج) (انجمن آرا).