«لغت نامه دهخدا»
[اَ جُ] (نف مرکب)سوزندهء ستارگان. (مؤید الفضلاء) (از فرهنگ فارسی). || (اِخ) کنایه از آفتاب. (آنندراج) (هفت قلزم). آفتاب. (از مؤید الفضلاء) (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین). خورشید. (فرهنگ فارسی معین).