اندوه فزا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ هْ فَ] (نف مرکب)انده فزای. زیادکنندهء اندوه. افزایندهء غم. (از فرهنگ فارسی معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر