اندیو

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) صاحب مجمل التواریخ والقصص در ضمن پادشاهی شاپور اول آرد: شاپور... شهرها بسیار کرد چون شابور، و نیشابور، شادشاپور، بدان اندیوشاپور(1)، شاپور خواست... به از اندیوشاپور، جندیو شابور است از خوزستان، اندیو نام انطاکیه است بزبان پهلوی، به از اندیو یعنی از انطاکیه بهتر است. (ص 64). اصل نام این (جندیشابور خوزستان) اندیو شاپور است و اندیو پهلوی نام انطاکیه است. یعنی این شهرک انطاکیهء شاپور است و عرب لفظ آن گردانیده اند جندیشاپور نویسند. (فارسنامهء ابن البلخی چ کمبریج ص 63). در شاهنامه نیز بدین نام برمی خوریم :
وزآن جایگه شد به اندیوشهر
که بردارد از روز شادیش بهر.
(شاهنامه چ بروخیم ج9 ص 2797).
رجوع به جندشاپور شود.
(1) - صواب: به از اندیوشابور، و این نام در اصل: و یه از انتبوشاه پوهر، یعنی شهری بهتر از انطاکی از آنِ شاپور بوده و همان است که بعد جندی شاپور شده و اصل متن باید «به از اندیوشابور» باشد. (ملک الشعراء بهار) (حاشیه مجمل التواریخ والقصص ص 64).