انگسبه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ گَ بَ / بِ] (اِ)برزیگری را گویند که صاحب سامان بود و کارکنان و زراعت کاران بسیار داشته باشد. (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء). || مرد صاحب ثروت. (ناظم الاطباء)(1). و رجوع به انگشبه و انگشته شود.
(1) - صاحب انجمن آرا پس از نقل این معنی از برهان گوید: [ این لغت را ] در فرهنگها نیافتم.