«لغت نامه دهخدا»
[اَ گِ گَ دَ / دِ] (اِ مرکب)صمغ درخت انگدان. حلتیت. صمغ الحروت. (از برهان قاطع). انغوزه. (ناظم الاطباء). و رجوع به انغوزه و انگژه شود.