انگور مثقالی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رِ مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی از انگور که دانه اش بقدر مثقال بود. (بهار عجم) :
خواجه اکنون خوش علف نبود که خوردی چون تفنگ
دانهء انگور مثقالی که در قنداق بود.
راضی (از بهارعجم).
بگو بسحاق وصف خوشهء انگور مثقالی
که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را.
بسحاق (از آنندراج).