«لغت نامه دهخدا»
[اَ وَهْ / اَ وِهْ / اَوْهْ / اَوْ وِهْ / اَوْ وَهْ / اَوْ هُ / اوه] (ع صوت) آه. آهٍ. آهٌ. آووه. اوتاه. اویاه. بمعنی آه کلماتی است که در وقت بیماری و درد و رنج و شکایت گویند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب).