اهیانه

«لغت نامه دهخدا»

[اَهْ نَ / نِ] (اِ) مخفف آهیانه است که شقیقه و کاسهء سر و دماغ و حلقوم باشد. (برهان) (انجمن آراء ناصری) (آنندراج). بمعنی آهیانه یعنی کاسهء سر است و در فرهنگ جهانگیری به معنی شقیقه است و در بعضی فرهنگها به معنی نای حلقوم مذکور است. (شعوری). کاسهء سر و قیل نزدیک حلقوم که آنرا حلقوم نیز گویند به تازیش حنک خوانند. (شرفنامهء منیری). و رجوع به آهیانه شود.