ایدمر جلدکی

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) عزالدین علی بن ایدمربن علی بن ایدمر جلدکی. ابتدا در دمشق سپس در قاهره سکونت اختیار کرد و در درس کیمیا ولع زیاد داشت. صاحب کشف الظنون تصنیفات وی را در کیمیا بیش از بیست تصنیف دانسته است از جمله: 1 - کنز الاختصاص و دره الغواص فی معرفه اسرار علم الخواص. 2 - المصباح فی [ اسرار ] علم المفتاح. 3 - نتائج الفکری فی الفحص عن احوال الحجر. و کتابهای ذیل نیز از وی بنظر رسیده است: 1 - البرهان فی اسرار المیزان (الجزء الثالث). 2 - التقریب فی اسرار علم الترکیب. 3 - غایه السرور. وی به سال 762 ه . ق. در قاهره درگذشت. (از معجم المطبوعات ج 1 ص703 و 704). رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون ص512 شود.