ایش توویگو

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) آژی دهاک، در بابلی «ایش توویگو»(1)، ایخ توویگو. یونانی «آستیاجس»(2). فرانسه «آستیاژ».(3) مادی و در پارسی باستان «آرشتی وایگا»(4)(نیزه انداز). آخرین پادشاه ماد (584 - 550 ق . م). وی در برابر دولتهای بابل و لیدی (لودیا) قدرت سلطنت بر مملکت وسیع ماد را از دست داد و دولت ماد بسبب قیام کوروش فرمانروای پارس منقرض گردید، و در حقیقت سلطنت از خانواده ای آریایی بخانوادهء دیگر منتقل گردید. کبوجیهء اول پادشاه پارسوماش با دختر ایش توویگو پادشاه ماد و سلطان متبوع خود ازدواج کرد و این ازدواج اهمیت شعبهء خاندان هخامنشی و فروغ دو دولت متحد را در تحت لوای یک تاج و تخت نشان میدهد. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - Ishtovygu.
(2) - Astyages.
(3) - Astyage.
(4) - Arshtivaiga.