ایمن گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[مِ گَ تَ] (مص مرکب)مطمئن شدن. مصون گشتن. در امان و امن قرار گرفتن :
از آب خوش و خاک یکی گل بسرشتم
کردم سرخمتان بگل و ایمن گشتم.
منوچهری.
از برف نو بنفشه گر ایمن گشت
ایدون چرا چو جامهء ترسا شد.ناصرخسرو.
بی اصل... چون ایمن و مستغنی گشت بتیره کردن آب خیر... گراید. (کلیله و دمنه).