اینولین

«لغت نامه دهخدا»

(فرانسوی، اِ)(1) یکی از مهمترین پلی ازیدهای نبات است که در شیرهء یاخته محلول میباشد. در ریشهء نباتات تیرهء آفتاب گردان(2) مانند ریشهء شنگ و ریشهء غدهء کوکب و ساقهء زیرین سیب زمینی ترشی و همچنین در نباتات تیرهء استکانی(3) و لوبلیاسه(4) و همچنین در نباتات یک لپه ای دیده میشود. فرمول شیمیایی آن ]n 5 O2H10C ] میباشد ولی تعداد مولکولهای آن هنوز بطور قطع تعیین نشده است. ترکیبات ید در آن بی اثر میباشد لیکن در اثر اسیدهای رقیق و گرم به فروکتوز تبدیل میشود و از این جهت پلی فروکتوزان(5) میباشد. اینولین در الکل، اتر، بنزین و سولفوردوکربن غیرقابل حل است ولی در آب و بخصوص آب گرم بخوبی حل میگردد. اگر ریشهء شنگ یا سیب زمینی ترشی را مدتی در الکل 96 درجه قرار دهند اینولین بشکل کریستالهای سوزنی (اسفردو کریستال) بجدار سلول متبلور میگردد. کریستالهای اینولین در نور پلاریزه بصورت صلیب سیاه دیده میشود. معرف اینولین الفانافتول(6) و تیمول(7) و ارسن(8) میباشد. (گیاه شناسی ثابتی ص 123 - 124). و رجوع به گیاه شناسی گل گلاب ص 102 شود.
(1) - Inuline.
(2) - Compositae.
(3) - Campanulaceae.
(4) - Lobeliaceae.
(5) - Polyfructosane.
(6) - Naphtol.
(7) - Thymol.
(8) - Orcin.