«لغت نامه دهخدا»
[ءِ] (ع ص) ناگاه بر زمین زننده. || دفع کننده و بازدارنده. گویند: بوش بائش، برسبیل تأکید؛ یعنی غوغا. غوغای مردم. (از منتهی الارب).
