«لغت نامه دهخدا»
[ءِ ضَ] (ع ص) تأنیث بائض. دجاجه بائضه و بیوض؛ ماکیان خایه نهاده. (منتهی الارب). ماکیان تخمی: دجاجه بیوض؛ مرغ که خایه نهد. تخم گذار. ج، بوائض. (اقرب الموارد).
