باد آوردن

«لغت نامه دهخدا»

[وَ دَ] (مص مرکب)باستسقای لحمی مبتلا شدن. به ورم آماس دچار شدن. به اَودما(1)، اوذیما، اِدِم(2) گرفتار شدن. آماس و ورم کردن: دست فلانی این روزها باد آورده. (فرهنگ نظام).
adema.
(1)
ademe.
(2)