«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (حامص مرکب) عمل بادبند. عملی که معزمان کنند برای رفع و معالجهء پاره ای بیماریها مانند نزله و درد چشم و درد دندان و غیره که گمان میکردند از باد تولید شود. عمل بستن اوجاع و دردها با اوراد و ادعیه و جز آن.