«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ] (نف) یاوه گوی. بیهوده گوی. || مردم پاده پرست. (ناظم الاطباء). || زلف تابدار. (ناظم الاطباء). رجوع به بادپیما و باد شود.