باد خزانی

«لغت نامه دهخدا»

[دِ خَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) منسوب بباد خزان. باد فصل خزان :
چو برگ باغ گیرد ناتوانی
خبر پیشین برد باد خزانی.نظامی.
رجوع به باد خزان و باد شود.