بادلج

«لغت نامه دهخدا»

[لَ] (اِ) بادلیج باشد. رجوع به بادلیج شود: از صدای های و هوی دلیران عرصهء میدان از غرش توپ و بادلج پرآشوب گردید. (مجمل التواریخ گلستانه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر