بادنجانی

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دِ] (ص نسبی) سیاهی مخلوط بکبودی. (بحر الجواهر). رنگ بنفش که بسیاهی زند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر